Gastenboek

Peter van Laarhoven schreef:

Een compact maar compleet huis midden in het oude deel van San Giovanni a Piro, met smalle straatjes en aan en over elkaar gebouwde huizen. Vier kleine verdiepingen die goed bereikbaar zijn met een centrale wenteltrap. Ruime badkamer met prima douche. Goede keuken. Vanaf het terras (of een van de hogere ‘Franse’ balkonnetjes) een werkelijk magnifiek uitzicht over de Golf van Policastro tot aan Scarpi toe.
San Giovanni a Piro is een levendige plaats op 450 meter hoogte, met een compleet aanbod aan (eet)winkels en horeca. Goed uitgangspunt voor tochtjes in de zuidelijke Cilento, inclusief stranden (zoals bij Marina di Camerota). Zelfs Napels (twee uur met de trein vanaf Scarpi) bleek te doen.
Met de auto is de bereikbaarheid van het huis bij aankomst even schrikken, maar dat valt mee als je de weg eenmaal weet.

Cijferlijst:

Algemene indruk   8,0
Ligging   9,0
Faciliteiten vakantiehuis   9,0
Inrichting en staat vakantiehuis 8,0
Hygiëne     8,0
Vriendelijkheid en service verhuurder 10
Prijs/kwaliteit   9,0

Jan Kees Ouwerkerk, Rotterdam schreef :

Casa Sette Venti in San Giovanni a Piro. 

Zo maar een huis in zo maar een dorp in Italië? Absoluut niet

Laat ik beginnen met het huis: van buiten denk je “nou, is dat het?”  Eenmaal binnen vallen de schellen van je ogen. Een prachtige uitgebouwde begane grond met een super-handige indeling, inclusief een kleine maar o zo handige open keuken en een serre, waarvan de hele voorpui (die van glas is) open kan. Binnen en buiten gaan gewoon in elkaar over. Het terras is uniek, zeker in zo’n dorp. Ongeveer 4 bij 7,5 meter. En van eind april (denk ik) tot begin oktober (weet ik) zon en schaduw (dat laatste is onontbeerlijk in de zomer (weet ik)). En er is een zaligmakende  privacy. Natuurlijk hoor je dat er elders ook wel eens mensen (Italianen, overigens, het aantal buitenlandse toeristen in S.G. is  heel klein) buiten zitten, maar niemand ziet elkaar. Echt heerlijk. In oktober stookte ik ’s avonds meestal de “houtkachel”  Een enorm handige uitvinding: met pelletkorrels vul je de kachel, de elektrische ontsteking doet de rest. Niets mis mee.

Je leeft eigenlijk de hele dag binnen op de begane grond en buiten, of aan zee natuurlijk……

Op de eerste verdieping: de mooie badkamer met toilet en de afvoer daarvan op het riool is echt goed, een klein wonder voor veel Italiaanse dorpen. Er is ook een werkelijk prima douche. Op de overloop de wasmachine en ander huishoudelijk spul.

Op de 2e verdieping de “masterbedroom”, met een klein (ik denk 120 cm breed), maar prima bed en tenslotte op de tweede verdieping de logeer/kinderkamer.

Is er dan helemaal niets mis met het huis? Nou, ik kom niet verder dan dat er geen theepot is en er geen echte wijnglazen zijn. Ik denk dat er maar heel weinig vakantiehuizen zijn, waar alles zo heerlijk klopt verder. Afgelopen zomer was ik er 6 weken en het voelde al heel snel als mijn huis. Gevaarlijk, overigens. Ook in oktober was ik er een dag of 10. Hetzelfde vertrouwde en vanzelfsprekende gevoel!

En dan het dorp: het huis ligt in een heuse doodlopende steeg, zonder verkeer. Dat wurmt zich door de via Roma, waar de Vico Sette Venti een zijsteeg is. In Nederland zouden wij de via Roma ook een steeg kunnen noemen, maar in San Giovanni is het een heuse weg, met tweerichtingsverkeer, terwijl de weg op sommige stukken niet breder is dan 2 meter. En het gaat gewoon altijd goed en niemand wint zich op als er achteruit gereden moet worden. Daar kunnen Nederlanders nog wat van leren.

De wijk waar het huis staat het Tornito en is samen met de wijk verderop, die Paese heet, het oude centrum. Het valt me op, dat –ondanks de voelbare crisis in Italië- het dorp er welvarend bij ligt. Er wordt gerenoveerd en gebouwd en in oktober is er een bankfiliaal ge(her)opend met een Bancomat. Super handig, dan hoef je voor geld uit de muur halen niet meer naar Scario, onder aan de berg waar San Giovanni op 450 meter hoogte ligt. Heerlijke plek, overigens, dat Scario, dat ik hardnekkig San Giovanni aan zee noem. Ook is er en nieuwe slagerij geopend en dat is een hele goede. De Paradiso-supermarkt heeft ook veel meer dan je qua oppervlak zou verwachten, kortom: het is niet alleen een buitengewoon vriendelijk dorp (met zalige en idioot goedkope pizza’s bij “het restaurant” De Graal), maar ook een dorp met meervoorzieningen dan je zou verwachten.

Tja, en dan de omgeving: de golf van Policastro wordt ook wel de meest blauwe golf van Italië genoemd en dat kun je vanaf het terras van het huis checken! De vis en andere zeeproducten zijn verser dan vers en er zijn zoveel leuke eettentjes!

Kortom, zoals de Michelingids zou zeggen: een plaats en een huis met drie sterren, dus: “worth a journey” En zo is het ook.

Jan Kees Ouwerkerk, Rotterdam

 


© 2015 casasetteventi.nl